تابستون امسال بیش از هر زمان دیگه ای به من خوش گذشت چون اکثر بعدازظهرها را بیرون از

  خونه می گذروندیم و هدف اصلی این بیرون رفتن ها بازی و سرگرمی من بود ٬ روزهائی هم که

 مامان و بابا حس بیرون رفتن نداشتند عصرها می رفتیم بالا پشت بوم خونه امون  و من

 سه چرخه سواری می کردم و پرواز پاراگلایدرها را تماشا میکردم ومعمولاً هم با اصرارهای من

 که بیشتر جنبه دستوری داشت " باباجون برو کباب درست کن بیاراینجا شام بخوریم "

 شام را هم همونجا می خوردیم و آخرشب می اومدیم پائین .

 علاوه بر بیرون رفتن های داخل شهری و چند سفر کوتاه یکی دو روزه ٬ یک سفر 8-9 روزه هم

 به شمال داشتیم که حسابی خوش گذشت ٬ مخصوصاً جواهرده رامسر و ساحل کپورچال بندر انزلی .

                                                     پلاژ ساحلی کپورچال

ویلای رامسر

رامسر

جواهر ده

ویلای رامسر



کپورچال(بندر انزلی)

 در طول سفر در کل پسر خوب و خوش اخلاقی بودم ٬ هرچند دو چیز باعث دلخوری مامان و بابا شد

  یکی ترس من از دریا که روزهای اول حتی به مامان و بابا هم اجازه نزدیک شدن به ساحل را

 نمی دادم ٬ این ترس از اونجائی شروع شد که وقتی برای اولین بار نزدیک دریا شدم یک موج

 غافلگیرم کرد و در حالی که پشت به دریا بودم کفش هام خیس و ماسه ای شد و من هم که شدیداً

 به تمیزی لباسهام حساسم از اون لحظه به بعد با هیچ ترفندی حاضر به نزدیک شدن به دریا و

  آب بازی نشدم  ٬هر چند  تو کپورچال پلاژمون فقط 10-20 قدم با دریا فاصله داشت .

 عامل دیگه ای هم که هرازگاهی باعث دلخوری مامان و بابا و البته بیشتر بابائی می شد این بود که

 درطول سفر مجبور بودند فقط آهنگ مورد علاقه من را گوش کنند و گذاشتن هرآهنگ دیگه ای با

 اعتراض شدید من مواجه می شد .

 اما این روزها ...

 علاقه زیادی به پخش کردن اسباب بازی هام و البته شکستن و پاره کردنشون دارم ٬ یکی دیگه از

 کارهای مورد علاقم درآوردن و گذاشتن مکرر باطری اسباب بازی هاست .

 همچنان نشستن پشت کامپیوتر و دیلیت و کپی کردن فایل ها و فولدرها را به هر سرگرمی دیگه ای

  ترجیح میدم ٬هرچند از وقتی که ویندوز را بهم ریختم و کلی از برنامه ها را دیلیت کردم دیگه

اجازه  نزدیک شدن به کامپیوتر را بهم نمیدن . من هم هر وقت که مامانی میره سراغ کامپیوتر

 میرم پیشش و میگم " مامان جون اومدم بگم خیلی دوستت دارم " و چند لحظه بعد روی زانوی

مصدوم مامانی جاخوش می کنم .

 این اواخر راههای جدیدی برای مطرح کردن درخواست هام کشف کردم که کارسازه

 (البته اکثر درخواست های روزانه ام خوراکیه ) :

 یکی روش مستقیم که با جمله مامان جون خیلی دوست دارم شروع میشه و بلافاصله درخواست

  مطرح میشه مثلاً : مامان جون خیلی دوست دارم آب شربت می خوام ( همچنان به شربت

 میگم آب شربت ) .

 روش غیر مستقیم که با سئوالات متعدد شروع میشه و در نهایت درخواست مطرح میشه   ٬ معمولاً

 زمانی از این روش استفاده می کنم که هنوز چند دقیقه ای از درخواست قبلیم نگذشته باشه ٬

 اینجوری:

 مامان جون تو اَچال (یخچال) بستنی داریم ؟ بابائی خریده ؟ بستنی اش خوشمزه است یا بدمزه ؟

  بستنی مخصوص پوریا خریده ؟ من بستنی می خوام .

 برام فرقی هم  نمیکنه که جواب سئوالهام مثبت باشه یا منفی چون اگر جواب منفی هم باشه

 با اصرار مثبتش می کنم .

 در طول این یک ماه اخیر هم بخاطر ماه رمضون و کم انرژی بودن مامانی وهم بخاطر

 بازیگوشی های زیاد من از آموزش خبری نبود و فقط هرازگاهی بصورت تفریحی زبان کار

 می کردیم که رنگها (Blue

 ٬ Black ٬ White ٬ Green ٬ Red٬ Yellow ٬ Brown ٬ Pink ٬ Orange  ) و

  اعضاء بدن (Hand ٬Foot ٬ Eye ٬ Ear ٬ Head ٬ Mouth ٬ Nose ) را یاد گرفتم .